In het eerste deel van Spreken krijg je makkelijke vragen over jezelf. Ze beginnen altijd met dezelfde woorden:

Waar: je zegt een plaats (In Turkije.).
Wat is uw …?: je geeft informatie, bijvoorbeeld je adres of telefoonnummer.
Welke: je kiest iets (Turks en Engels.).
Hoeveel: je zegt een getal (Twee.).

Van vraag naar antwoord

In de vraag staat u. In je antwoord zeg je ik. uw wordt mijn. Het werkwoord verandert ook: bent u → ik ben, hebt u → ik heb, spreekt u → ik spreek.

Voorbeelden

Waar bent u geboren? → In Izmir. (lang: Ik ben in Izmir geboren.)
Wat is uw adres? → Kerkstraat tien, Utrecht. (lang: Mijn adres is Kerkstraat tien in Utrecht.)
Wat is uw telefoonnummer? → Nul zes, één twee drie vier vijf zes zeven acht.
Welke talen spreekt u? → Turks en Engels. (lang: Ik spreek Turks en Engels.)
Hoeveel kinderen hebt u? → Twee. (lang: Ik heb twee kinderen.)

Zeg een telefoonnummer of adres rustig, cijfer voor cijfer. Onthoud: bij Spreken is een kort antwoord genoeg. Een lang antwoord is mooi extra, maar het hoeft niet.